Verzorging door middel van aanraking kent vele vormen en is zo oud als het leven op aarde.
We kennen allemaal het beeld van een dier dat haar pasgeboren jong likt en zo de lichaamsfuncties stimuleert en activeert. Zowel een dierenjong als een mensenkind heeft verzorging en aanraking nodig om tot leven te komen. Aanraken is voeding en hoort bij onze verzorging. Aanraking houdt onze levenskwaliteit op peil. Iedereen kent het gebaar van de arm om de schouder, het schouderklopje, de knuffel, de aai over de bol, de omarming bij blijdschap, het liefkozen.
Niet te vergeten: het wrijven over een pijnlijke plek , het spel met duwen en trekken en kietelen.

Het woord massage is ingevoerd door meneer Lepage (1913) en is waarschijnlijk afgeleid van het Arabische “mass” wat drukken betekent, aangevuld met de franse uitgang “age”. Maar ook mogelijk is dat het van het Griekse “massein” komt wat kneden betekent of het Hebreeuwse “machesch” wat staat voor betasten.

De Zweed Per Henrik Ling (1776—1839) die een systeem van gymnastische oefeningen heeft ontwikkeld om het herstel van blessures van atleten te bevorderen, wordt genoemd als de vader van de “Zweedse” of Klassieke Massage.
 
In Nederland brengt dr. Johan Georg Me(t)zger (1838-1909), die als de grondlegger van de fysiotherapie wordt gezien, het masseren in beeld. Reeds als student heeft hij een grote voorliefde voor de beoefening der gymnastiek en in 1859 begint hij, in navolging van franse geneeskundigen, zich toe te leggen op de toepassing der gymnastiek bij de behandeling van uitwendige gebreken en voornamelijk gewrichtsverstuikingen, terwijl de massage als mechanische geneesmethode op de voorgrond treed.

Me(t)zger is degene die de vijf klassieke massagetechnieken hun naam geeft.